Dünyanın hangi ülkesinde bir devlet adamı veya herhangi bir kimse, 73 yıl sonra böyle anılır?
Bunun ikinci bir örneği var mıdır?
İşte onun döneminin devlet başkanları Hitler, Stalin, Franco.
Şimdi lanetle anılan, eli kanlı üç diktatör.
Atatürk’e gerek hayatta iken ve gerekse ölümünden sonra nice çamurlar atmaya kalkıştılar. Hayatta iken atılan çamurlar öyle açıktan atılamazdı. Ölümünden sonra yoğunlaştı. Bu süreç günümüzde de hızla sürüyor.
Ne yalanlar attılar, ne sapıklıklar yaptılar.
Gün geldi, iktidarı da arkalarına alıp yalan ve iftira sürecini iyice hızlandırdılar.
Atatürk diktatördü!
İstiklal Mahkemeleri cellatların elinde idi. Sanığı önce idam edip sonra savunmasını isterdi!
Atatürk dinsizdi!
Türk milleti bunlar gibi binlerce yalanla kandırılmak istendi.
İnsanların gözlerine baka baka, hiç utanıp sıkılmadan nice yalanlar söylediler. Her dakika Allah, peygamber, din, iman diyen bu soysuzların ağzından nice iftiralar fışkırdı…
Ve günümüzde bile fışkırıyor.
Atatürk’ü sevmek zorunda değiller. Ama bu Müslümanlık tüccarlarının, entel liboş, yalaka yandaş takımının böyle pervasızca yalan söylemesi inanılır gibi değil.
Bunlarda ne Allah korkusu var, ne de kuldan utanma duygusu.
XXX
Türk milleti bu sahtekarlara dün bir kez daha sessizce yanıt verdi.
Caddelerde araçlar durdu, insanlar kaldırımlarda kendiliğinden saygı duruşuna geçti.
Evet, dünya tarihinde bir ilk yaşıyoruz. Bir devlet adamı, ölümünün 73. yılında bile her yaştan, her kesimden insanlar tarafından böylesine bir sevgi seliyle anılıyor.
Muhteşem bir şeydir, dünyada eşi benzeri olmayan bir hadisedir.
Demek ki bu sevgi seli iktidarlarla falan değişmiyor!
Demek ki Cumhuriyet bayramı törenlerini bile iptal edenlerin yüreği, o sevgiyi milletin gönlünden söküp atmaya yetmiyor.
Işıklar içinde yatsın.
11.11.2011
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder